اکستنشن مژه همیشه یک انتخاب بی‌خطر نیست! خشکی چشم، التهاب پلک، حساسیت به چسب، مژه‌های ضعیف، لنز تماسی و حتی جراحی اخیر چشم می‌توانند انجام این کار را برای بعضی افراد نامناسب کنند. از طرفی، بارداری و شیردهی هم الزاماً به معنی ممنوعیت اکستنشن نیست و شرایط هر فرد اهمیت دارد. پس قبل از اینکه برای داشتن مژه هایی بلند و پرپشت تصمیم بگیرید، بهتر است بدانید اکستنشن مژه برای چه کسانی ممنوع است و چه زمانی باید آن را به تعویق انداخت؟
چشم یا پلک ملتهب
قرمزی، تورم، سوزش، خارش، پوسته ریزی اطراف مژه‌ها یا ترشح از چشم نشانه هایی نیستند که بتوان به‌سادگی از کنارشان گذشت. التهاب پلک یا بیماری هایی مانند بلفاریت می‌توانند با علائمی مثل قرمزی، سوزش، اشک ریزش و ناراحتی اطراف مژه همراه باشند. در چنین شرایطی بهتر است ابتدا علت مشکل مشخص و کنترل شود و بعد درباره اکستنشن تصمیم بگیرید. در هیچ شرایطی توصیه نمی شود که با چشم یا پلک های دارای التهاب اکستنشن مژه یا حتی لیفت انجام دهید.
حساسیت به مواد و چسب اکستنشن
یکی از نکاتی که معمولاً هنگام انتخاب اکستنشن نادیده گرفته می‌شود، حساسیت به مواد مورد استفاده است. واکنش حساسیتی می‌تواند با خارش، قرمزی، اشک ریزش یا تورم پلک خودش را نشان دهد و حتی همیشه بلافاصله پس از انجام کار ظاهر نمی‌شود، در برخی موارد علائم چند ساعت یا چند روز بعد بروز می‌کنند. کیفیت پایین مواد می تواند این عارضه را در سرسخت ترین افراد هم ایجاد کند. به همین دلیل اهمیت دارد که مدل اکستنشن مژه در چه مرکزی و با چه موادی انجام می شود!
اگر قبلاً به چسب مژه، مژه مصنوعی یا برخی محصولات آرایشی اطراف چشم واکنش نشان داده‌اید، حتماً این موضوع را پیش از شروع کار با متخصص در میان بگذارید. سابقه حساسیت دلیلی برای پنهان کردن اطلاعات از مژه کار نیست، اتفاقاً همین اطلاعات می‌تواند در انتخاب روش و تصمیم گیری ایمن تر اهمیت داشته باشد.
خشکی چشم، مانع اکستنشن مژه
خشکی چشم مساله ای شایع در بین بسیاری افراد است و باید بدانید که یکی از موانع مهم سر راه اکستنشن مژه است! اگر چشم‌هایتان به طور مداوم خشک، سوزان، قرمز یا حساس است، قبل از انجام اکستنشن مژه بهتر است علت این علائم مشخص شود. تماس نزدیک مواد و چسب اکستنشن با ناحیه چشم می‌تواند در برخی افراد باعث تحریک بیشتر و تشدید احساس ناراحتی شود، به خصوص اگر سطح چشم از قبل حساس یا ملتهب باشد.
احساس وجود جسم خارجی در چشم، سوزش، اشک ریزش غیرعادی، خارش، قرمزی مداوم یا حساسیت به نور، علائمی هستند که نباید صرفاً به خستگی یا کار طولانی با صفحه نمایش نسبت داده شوند. در چنین شرایطی، بهتر است ابتدا مشکل چشمی برطرف یا کنترل شود و سپس درباره انجام اکستنشن تصمیم بگیرید.
ناگفته نماند که در این شرایط تنها کسی که مجاز به بررسی وضعیت سلامت چشم و دادن تایید برای انجام اکستنشن مژه است، پزشک متخصص می باشد. بنابراین تنها به اجازه متخصص زیبایی بسنده نکرده و مساله خشکی یا عارضه های این چنینی چشم را جدی بگیرید.
مژه های ضعیف و کم پشت
این تصور که هرچه اکستنشن بلندتر و حجیم‌تر باشد، نتیجه زیباتر خواهد بود، همیشه درست نیست. مژه طبیعی باید توان تحمل وزن اکستنشن را داشته باشد. کشش مداوم مژه‌های مصنوعی می‌تواند به ریزش مژه های طبیعی و حتی آسیب بیشتر به فولیکول‌ها منجر شود. بنابراین انتخاب طول، ضخامت و حجم اکستنشن باید متناسب با وضعیت مژه‌های خود فرد باشد. اگر مژه ها بیش از حد نازک و ضعیف باشند، شما در گروه ممنوعه برای اکستنشن مژه جای دارید، اما اگر مژه های طبیعی توان تحمل اکستنشن سبک را داشته باشد، می توانید از گزینه های زیر مناسب ترین گزینه را انتخاب کنید.
اکستنشن کلاسیک ظریف
در این روش برای هر مژه طبیعی، یک تار اکستنشن قرار می‌گیرد. اگر تارها ظریف و سبک انتخاب شوند، نتیجه طبیعی‌تر است و فشار کمتری نسبت به مدل‌های بسیار حجیم ایجاد می‌کند. این مدل برای افرادی مناسب است که می‌خواهند مژه‌ها کمی بلندتر و مرتب‌تر دیده شوند، بدون اینکه ظاهر بسیار پرپشت ایجاد شود.
اکستنشن گوشه چشم (Half Set):
در این مدل به جای پوشاندن تمام خط مژه، اکستنشن بیشتر در قسمت بیرونی چشم قرار می‌گیرد. نتیجه معمولاً ظریف‌تر است و می‌تواند چشم را کشیده تر و حالت دارتر نشان دهد. برای کسی که مژه دهای طبیعی ضعیف دارد و در عین حال می‌خواهد بدون اجرای یک ست کامل، تغییر محسوسی در ظاهر چشم ایجاد کند، این مدل می‌تواند گزینه ای قابل بررسی باشد، البته طول و وزن مژه های گوشه چشم هم باید متناسب با مژه‌های طبیعی انتخاب شود.
- به طور کلی برای مژه های ضعیف بهتر است بدون ارزیابی تخصصی سراغ مژه های بسیار بلند، ضخیم یا فن های حجیم و سنگین نرفت. نکته مهم دیگر این است که هیچ مدل مشخصی را نمی توان برای همه افراد تجویز کرد، مژه کار حرفه‌ای باید ابتدا ضخامت، طول، تراکم و وضعیت مژه‌های طبیعی را بررسی کند و سپس بر اساس آن، نوع و وزن مناسب اکستنشن را انتخاب کند. حتی ممکن است وضعیت مژه های طبیعی به شکلی باشد که هیچ مدلی از اکستنشن برای فرد قابل استفاده نبوده و در این شرایط مژه کار باید بدون در نظر گرفتن سود خود، این موضوع را به مشتری اطلاع دهد.
اکستنشن مژه با لنز؟
داشتن لنز تماسی به تنهایی به معنی ممنوع بودن اکستنشن مژه نیست، اما افرادی که از لنز استفاده می‌کنند باید هنگام انجام این کار احتیاط بیشتری داشته باشند. در زمان اکستنشن، چشم برای مدتی بسته می‌ماند و تماس نزدیک مواد و بخارات چسب با ناحیه چشم می‌تواند در بعضی افراد باعث سوزش، خشکی یا احساس ناراحتی شود. به همین دلیل بهتر است لنزهای تماسی پیش از شروع کار خارج شوند.
اگر هنگام استفاده از لنز معمولاً دچار خشکی چشم، قرمزی، سوزش یا احساس جسم خارجی می‌شوید، بهتر است صرفاً به خارج کردن لنز در زمان اکستنشن اکتفا نکنید و ابتدا وضعیت چشم را بررسی کنید. وجود علائم مداوم می‌تواند نشان دهد که چشم در حال حاضر شرایط مناسبی برای انجام یک کار زیبایی در اطراف آن ندارد.
ممنوعیت اکستنشن مژه بعد از جراحی چشم
اگر به تازگی تحت عمل جراحی چشم قرار گرفته اید، بهتر است تا زمان کامل شدن روند بهبود، اکستنشن مژه را کنار بگذارید. حتی اگر ظاهر چشم بعد از جراحی طبیعی به نظر برسد، ممکن است سطح چشم و بافت های اطراف آن هنوز در مرحله ترمیم باشند و انجام خدمات زیبایی در این ناحیه برای مدتی مناسب نباشد.
یکی از اشتباهات رایج این است که برای تمام جراحی‌های چشم یک زمان مشخص مانند چند هفته یا یک ماه در نظر گرفته شود. در حالی که زمان مناسب به نوع جراحی، وضعیت ترمیم چشم و شرایط خود فرد بستگی دارد. بنابراین تصمیم گیری درباره شروع مجدد اکستنشن بهتر است بر اساس نظر چشم پزشک انجام شود، نه صرفاً گذشت تعداد مشخصی از روزها یا توصیه مژه کار!
آسیب دیدگی اطراف چشم
هرگونه زخم، تحریک شدید پوست پلک یا آسیب اطراف چشم می‌تواند شرایط مناسبی برای انجام اکستنشن نباشد. در چنین موقعیتی اول باید پوست و چشم به وضعیت پایدار برسند. قرار گرفتن چسب، پد و مواد مورد استفاده در اکستنشن روی ناحیه‌ای که هنوز تحریک شده است، می‌تواند ناراحتی را بیشتر کند.
با توجه به اینکه چشم ها بسیار حساس هستند، نباید روی سلامتی آنها هیچ ریسکی کرد. اگر دچار آسیب در ناحیه چشم و اطراف آن هستید، پیشنهاد می کنیم تایید نهایی برای اکستنشن مژه را از پزشک متخصص دریافت کنید. چراکه ترکیبات مورد استفاده در پروسه اکستنشن مژه ممکن است وضعیت را بسیار بدتر کند.
آیا بارداری و شیردهی مانع اکستنشن مژه است؟
بارداری و شیردهی به تنهایی اکستنشن مژه را ممنوع نمی کند. با این حال، این دوره‌ها بدن را در شرایط بسیار حساس تر و آسیب پذیرتر قرار می دهند و حتی ممکن است با وجود نداشتن سابقه قبلی آلرژی به ترکیبات اکستنشن، چسب و … در این دوره حساسیت را تجربه کنید. با توجه به اینکه بدن هر فرد در دوران بارداری و شیردهی وضعیت متفاوتی را تجربه می کند، نمی توان یک دستور کلی برای همه صادر کرد.
مهم ترین نکته نظر پزشک متخصص زنان شماست که وضعیتتان را به طور دقیق زیر نظر دارد. در واقع به جای یک حکم کلی درباره ممنوعیت اکستنشن در بارداری و شیردهی، باید شرایط فردی و وضعیت چشم را ملاک تصمیم‌گیری قرار داد.
اکستنشن مژه از چه سنی مجاز است؟
یکی از باورهای رایج این است که اکستنشن مژه از یک سن مشخص به بعد ممنوع یا برای افراد مسن نامناسب است، در حالی که عدد سن به تنهایی معیار کافی برای تصمیم گیری نیست. وضعیت چشم، پلک، مژه های طبیعی و سابقه حساسیت اهمیت بیشتری دارد. البته برای افراد کم سن باید احتیاط بیشتری داشت و شرایط فردی و استفاده از محصولات مخصوص ناحیه چشم را در نظر گرفت. به افراد با سن کم یا افراد مسن توصیه می شود در صورت نیاز از مژه مصنوعی در مناسبت های خاص استفاده کرده و از اکستنشن مژه به صورت دائمی پرهیز کنند. با این حال این یک دستورالعمل کلی برای همه افراد نیست!
مصرف بعضی داروها را هم بهتر است پنهان نکنید
اگر برای بیماری‌های چشمی یا مشکلات پوستی و آلرژیک دارو مصرف می‌کنید، بهتر است پیش از اکستنشن این موضوع را با متخصص در میان بگذارید. هدف این نیست که هر دارویی را به عنوان «ممنوعیت اکستنشن» در نظر بگیریم، بلکه بعضی داروها یا بیماری‌های زمینه‌ای می‌توانند روی خشکی چشم، حساسیت یا وضعیت پوست و مژه اثر بگذارند و نیاز به بررسی بیشتری داشته باشند.
- برای مثال، ایزوترتینوئین (راکوتان) ممکن است باعث خشکی چشم، التهاب لبه پلک و تغییرات سطح چشم شود و اگر فرد هنگام مصرف آن دچار چنین علائمی باشد، بهتر است قبل از انجام اکستنشن وضعیت چشم بررسی شود.
- مصرف داروهای رقیق کننده خون مانند وارفارین، آپیکسابان و ریواروکسابان یا داروهای ضدپلاکت نیز موضوعی است که بهتر است هنگام دریافت خدمات زیبایی اطراف چشم پنهان نشود، چراکه این داروها می‌توانند بر احتمال خونریزی اثر بگذارند.
حتی اگر دارویی مستقیماً با اکستنشن مژه تداخل نداشته باشد، اگر باعث خشکی چشم، التهاب پلک یا ریزش مژه شده باشد، اطلاع دادن آن به مژه کار و در موارد لازم مشورت با پزشک می‌تواند به انتخاب ایمن‌تر کمک کند.
در آخر اینکه اکستنشن مژه
همیشه یک انتخاب صرفاً زیبایی نیست و وضعیت چشم، پلک، مژه‌های طبیعی و سابقه حساسیت فرد می‌تواند مشخص کند که انجام آن مناسب است یا باید به زمان دیگری موکول شود. التهاب و عفونت چشم، خشکی و حساسیت شدید، آسیب اطراف چشم و مژه های بسیار ضعیف از مهم ترین شرایطی هستند که نباید بدون بررسی نادیده گرفته شوند. همچنین استفاده از لنز تماسی، سابقه جراحی چشم، بارداری و شیردهی یا مصرف برخی داروها لزوماً به معنی ممنوعیت اکستنشن نیست، اما می‌تواند نیاز به احتیاط و بررسی بیشتری داشته باشد.
در نهایت، یک مژه کار حرفه‌ای باید پیش از شروع کار وضعیت مژه های طبیعی و شرایط اطراف چشم را بررسی کند و اگر انجام اکستنشن برای فرد مناسب نیست، صادقانه آن را اعلام کند. زیبایی مژه زمانی ارزشمند است که با حفظ سلامتی شما به دست آمده باشد!
سوالات متداول درباره ممنوعه های اکستنشن مژه
آیا خشکی چشم مانع انجام اکستنشن مژه است؟
اگر خشکی چشم شدید، مداوم یا همراه با قرمزی، سوزش و حساسیت باشد، بهتر است پیش از اکستنشن علت آن بررسی و وضعیت چشم کنترل شود. در چنین شرایطی انجام اکستنشن بدون توجه به علائم می‌تواند ناراحتی چشم را بیشتر کند.
آیا داشتن مژه‌های ضعیف به معنی ممنوعیت اکستنشن مژه است؟
در مژه‌های بسیار نازک و ضعیف، استفاده از اکستنشن‌های سنگین و حجیم می‌تواند فشار بیشتری به مژه طبیعی وارد کند. اگر مژه توان تحمل اکستنشن را نداشته باشد، بهتر است انجام آن به تعویق بیفتد یا اصلاً انجام نشود. در موارد خفیف‌تر، ممکن است مدل‌های سبک‌تر با نظر مژه‌کار حرفه‌ای قابل بررسی باشند.
آیا بعد از جراحی چشم می‌توان اکستنشن مژه انجام داد؟
بلافاصله بعد از جراحی چشم نباید برای اکستنشن عجله کرد. زمان مناسب به نوع جراحی و روند بهبود فرد بستگی دارد و بهتر است پس از تکمیل ترمیم و تأیید چشم‌پزشک درباره انجام خدمات زیبایی اطراف چشم تصمیم گرفته شود.
